เรื่อง    ไข่น้อยอยากมีขา

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในโรงนาของชาวนาคนหนึ่ง มีไข่ฟองหนึ่งมองดูพี่ๆของมันวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน แต่ไข่น้อยไม่มีขาจึงอยากได้ขาไว้วิ่งเล่นอย่างพี่ๆ ไข่น้อยจึงออกเดินทางไปตามหาคนที่จะให้ขาแก่ตนได้ ไข่น้อยกลิ้งไปเรื่อยๆ พบแม่วัวกำลังกินหญ้าอยู่กลางทุ่ง  ไข่น้อยจึงเข้าไปหาและบอกแม่วัวว่า “แม่วัวจ๋า ขอขาให้ฉันหน่อยสิจ๊ะ” แม่วัวจึงบอกกับไข่น้อยว่า “ไม่ได้หรอกจ้ะ ธรรมชาติของวัวต้องมี 4 ขา ฉันจึงไม่สามารถให้ขาแก่เธอได้” ไข่น้อยจึงเดินทางต่อไป แล้วได้ไปพบกับสุนัข ไข่น้อยจึงเข้าไปขอขากับสุนัข สุนัขจึงบอกว่า “ฉันให้ขาแก่เธอไม่ได้หรอก เพราะไม่งั้นฉันก็ไม่มีขาไว้วิ่งเล่นน่ะสิ” ไข่น้อยร้องไห้เสียใจ จึงกลับไปหาแม่ แม่ของไข่น้อยจึงปลอบใจและให้มานอนกับแม่ ไข่น้อยเขาไปนอนกับแม่ และเผลอหลับไปถึง 2 สัปดาห์เต็มๆ ด้วยความอบอุ่นจากแม่ ทำให้ไข่น้อยฟักออกมาเป็นตัว ขนสีเหลือง มีสองขาที่อยากได้เหมือนพี่ๆ และได้ชื่อใหม่ว่า “ลูกเจี๊ยบ”
คติธรรมคือ ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์ลูกไก่

Vocabulary

ครั้งหนึ่ง = once ; at one time ; once upon a time
นานมาแล้ว = long ago ; long time ago
วิ่งเล่น = run and play ;
อย่างสนุกสนาน = merrily ; cheerfully ; joyfully
ออกเดินทาง = depart ; start the journey ; leave
กลิ้ง = roll ; rotate ; trundle
เรื่อยๆ = continuously ; slowly ; unhurriedly ; leisurely ; tardily
ทุ่ง = field ; farm ; meadow ; pasture
ธรรมชาติ = nature ; natural ; creation
ปลอบใจ = soothe ; calm
เผลอ = forget ; omit
ความอบอุ่น= warmth ; proximity ; closeness
เจี๊ยบ = chick ; 

Students from Sriwittayapaknam School, Samut Prakan.  
 

เด็กชายประภัสสร ดวงรัศมี
เด็กหญิงจันทนา สังข์ขาว
เด็กหญิงกรทิพยรัตน์ ประชาฉาย